"Mijn wereld stortte in toen de diagnose manisch-depressief gesteld werd". John is 46. Begin jaren negentig kwam hij, niet voor de eerste keer, thuis te zitten van zijn werk. Men dacht dat het weer een burnout was, maar een onafhankelijke psychiater stelde uiteindelijk vast dat ik aan de manisch depressieve stoornis (MDS) leed. Dit is een verhaal over het leven van een echtgenoot en vader van drie kinderen.
Het heeft bij John ongeveer tien jaar geduurd voordat de juiste diagnose eindelijk werd gesteld. Na begin jaren tachtig een korte periode leraar geweest te zijn, wordt hij gevraagd bij een bank te gaan werken en dat doet hij. Maar daar raakt hij overspannen en depressief. Opnieuw wisselt John van baan. Hij wordt groepsleider in een inrichting voor kinderen met opvoedingsproblemen. Hier volgt hij een opleiding en mag hij kinderen in de thuissituatie gaan begeleiden als ‘hometrainer’.
Tien jaar lang gaat dat goed, maar dan valt hij weer uit met dezelfde klachten. “Omdat mijn toenmalige behandelaars niet goed doorvroegen werd het niet duidelijk dat ik aan MDS leed,” zegt Jos, “Ook kreeg ik de verkeerde medicijnen, waardoor ik, als ik in een manische (ziekelijk overactieve) periode zat, veel te hard doorschoot in werk, hobby’s enz.” Het blijft kwakkelen met zijn gezondheid. Een lange ziekteperiode is het gevolg.